Για πιά Δημοκρατία μιλάμε?Kάποιοι τα βάζουν με την οικονομία,τον τουρισμό,τις διακοπές του απλού πολίτη,τον μικρό επιχειρηματία που χάνει έσοδα απο τον τουρισμό κτλ.Όποιος θέλει να κάνει απεργία ας κάνει αλλά μέχρι εκεί που δεν παραβιάζει την ελευθερία του άλλου.Είμαστε σε μια κρίση όπου κάθε μέρα κλείνουν επιχειρήσεις,η ανεργία αυξάνετε.Που είναι ο εισαγγελέας?Πρίν λίγο ανακοινώθηκε ότι η απεργία θα συνεχιστεί και θα εμποδίζουν τα ιδιωτικά φορτηγά να μετακινηθούν,με ποιό δικαίωμα?Μπορεί ο καθένας να παραλύει όλη την Ελλάδα?Η βενζίνη στην Πάτρα πχ από 1,439 το λίτρο και τώρα πωλείται 1,499.ΑΙΣΧΟΣ κερδοσκοπία σε όλο της το μεγαλείοΕΙΛΙΚΡΙΝΆ ΝΤΡΈΠΟΜΑΙ ΠΟΥ Ο ΑΠΛΌΣ ΠΟΛΊΤΗΣ ΓΊΝΕΤΑΙ ΈΡΜΑΙΟ ΣΤΙΣ ΟΡΈΞΕΙΣ ΟΠΟΙΟΥΔΉΠΟΤΕ

. . . . , . . , . ? , . , . ? ? ? .. ? .

, 89. 420 , 200 , . , 60 , "". , . . "" . . site. . . ... . , . . . . . ... .

ntora ksekina kati neo k katharo k tha eimaste oloi sto pleuro s!merimnhse idiaitera gia tous foithtes kai tis foititikes paratakseis gt oi uparxouses eutelizoun tn foithtiko sundikalismo.kalh epituxia se kathe s prospatheia!

Οι περισσότερες από τις χώρες της ΕΕ των 15, έχουν πλέον σήμερα αναγνωρίσει νομικά τη συμβίωση ομοφύλων, είτε με πολιτικό γάμο, είτε με το σύμφωνο συμβίωσης. Ακόμα και χώρες του νότου, με οικονομικά προβλήματα και με ιδιοπροσωπεία παρόμοια με την Ελληνική (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία) και χώρες πρώην Ανατολικές (Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Κροατία, κάποιες πρόσφατα βγήκαν από τη δίνη ενός εμφυλίου πολέμου). Στην Ελλάδα υπάρχει μια εκκωφαντική σιωπή για τη νομική αναγνώριση της συμβίωσης και την απόρροια εννόμων αγαθών και τη εφαρμογή της ισονομίας και ισοπολιτείας χωρίς αστερίσκους. Πώς τοποθετηθείστε απέναντι στα ζητήματα αυτά;

Ντόρα προχώρα. Είμαστε μαζί σου.Να προσέχεις τον εαυτό σου.

Εν κατακλείδι να πω ότι κάποιοι λένε ότι γιά την κρίση θέλουμε απεμπλοκή από την Ευρώπη. Εγώ θεωρώ ότι γιά την Ελληνική εκδοχή της κρίσης θέλουμε όχι λιγότερη, αλλά περισσότερη Ευρώπη. Όχι μακριά, αλλά πιό κοντά στο στάτους των ευρωπαϊκών θεσμών. Έτσι νομίζω ότι δε θα είχαμε ούτε ασυλίες, ούτε αρνησιδικία, ούτε απευθείας αναθέσεις, ούτε αυτήν την κακοδιοίκηση που μας έφερε ως εδώ. Θα εξακολουθήσουμε να λαθροβιώνουμε στο περιθώριο της ΕΕ, δήθεν κρύβοντας από τους κουτόφραγκους την επί τριάντα χρόνια σταθερή πολιτική μη-σύγκλισης, φυλάττοντας δήθεν την ιδιοπροσωπεία του Ελληνισμού; Ποιό είναι τελικά το περιεχόμενο του Ελληνισμού, ποιός το προσδιορίζει και ποιός το ιδιοποιείται;

Πρόσφατα το ΕΔΑΔ πήρε μιά απόφαση, που ίσως θεωρηθεί δυσμενής. Το δικαίωμα στον πολιτικό γάμο θα κρίνεται από τις επιμέρους νομοθεσίες των κρατών. Ακόμα και αν φαίνεται όμως δυσμενής, όσα περιέχει μέσα μακάρι και να τα είχαμε στην Ελλάδα. Αναγνωρίζει την ανάγκη να αποκτήσει και η συμβίωση ομοφύλων ύπαρξη και υπόσταση νομική (σε αντιδιαστολή με το νόμω ανύπαρκτοι και ανυπόστατοι, που είχε πει ο κ. Σανιδάς γιά τους γάμους της Τήλου). Αναγνωρίζεται σήμερα από την Επίτροπο Δικαιοσύνης ότι η κ;αταπολέμηση της ομοφοβίας σε επίπεδο θεσμικό, αλλά και στο κοινωνικό πεδίο, είναι από της προτεραιότητές της. Πώς θα τοποθετηθείτε απέναντι στο ένα και μοναδικό αίτηΜα της ισονομίας γιά τους ομοφυλόφιλους; Θα έρθετε σε επαφή με συλλογικότητες, ώστε να δείτε τι αιτούνται; Θα ευθυγραμμιστείται με το σύγχρονο Ευρωπαϊκό νομικό και πολιτικό πολιτισμό πάνω σε αυτό το θέμα και τι συγκεκριμένο θα προωθήσετε πολιτικά;

Ας θέσω κι εγώ ένα ζήτημα που δεν έχει τεθεί. Βλέπω ότι εκφράζετε θέσεις γιά την ισότητα με βάση το φύλο, για τους μετανάστες κλπ. Να σας θέσω το ζήτημα της ισότητας με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό. Οι περισσότερες από τις χώρες της ΕΕ των 15, έχουν πλέον σήμερα αναγνωρίσει νομικά τη συμβίωση ομοφύλων, είτε με πολιτικό (κάποιες και με θρησκευτικό γάμο) είτε με το σύμφωνο συμβίωσης. Ακόμα και χώρες του νότου, με οικονομικά προβλήματα και με μιά ιδιοπροσωπεία παρόμοια με την Ελληνική (ισχυρή Εκκλησία, ιστορικό εμφυλίων πολέμων και δικτατοριών), όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία (η πρώτη δίνει και δικαίωμα υιοθεσίας). Χώρες με οικονομικά προβλήματα, όπως οι προηγούμενες, ή και η Ιρλανδία. Χώρες πρώην Ανατολικές, όπως η Ουγγαρία και η Τσεχία ή η Σλοβακία και Κροατία, οι οποίες σημειωτέον πρόσφατα βγήκαν από τη δίνη ενός εμφυλίου πολέμου. Στην Ελλάδα, τόσο σε νομοθετικό επίπεδο όσο και στη διοίκηση και τη διακυβέρνηση και στο δημόσιο διάλογο, δεν τίθεται επαρκώς το θέμα. Ούτε της νομικής αναγνώρισης της συμβίωσης και της απόρροιας εννόμων αγαθών, ούτε της παραβίασης ουσιαστικά της αρχής της ισονομίας και της ισοπολιτείας στην παιδεία (σκεφτείτε τι υφίσταται ο νέος που προσελκύεται από το ίδιο φύλο και τι πόλεμο βιώνει από σχολείο, οικογένεια, κοιν. περιβάλλον και ποιόν τελικά ωφελεί αυτό;), στην εργασία, κλπ. Για να μην αναφερθώ στους τρανσέξουαλ, που ελάχιστοι έχουν ξεφύγει από τα δίχτυα της πορνείας. Αυτό έχει αιτίες κοινωνικές και πολιτικές.

κ. Μπακογιάννη, συμφωνώ με την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου επί της αρχής, αλλά περίμενα περισσότερη παρέμβασή σας στο περιεχόμενο των άρθρων. Πολλά απ αυτά είναι εξαιρετικά πρόχειρα και άδικα και συνολικά δε δίνουν την ορθότερη λύση στο πρόβλημα.Γενικά Πιστεύω ότι είναι ορθή πολιτική στάση να στηρίζει κάποιος τις ορθές ή αναγκαίες πολιτικές, αλλά χρειάζεται μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση, με την οποία να συγκρίνονται οι πολιτικές αυτές για την ορθότητά τους.Ελπίζω σύντομα να υπάρξει από σας αυτή η πολιτική πρόταση.